اثر بخشي درمان مديريت استرس شناختي رفتاري بر كيفيت زندگي زنان مبتلا به صرع لوب گيجگاهي

Efficacy of cognitive-behavioral stress management therapy on improving the quality of life in females with temporal lobe epilepsy

چكيده زمينه و هدف: ملاحظات روان شناختي مي‌تواند به واسطه بهبود وضعيت جسمي، رواني و اجتماعي سهم به سزايي در ارتقاي كيفيت زندگي بيماران مبتلا به صرع داشته باشد. هدف اين پژوهش تعيين اثر بخشي آموزش گروهي مديريت استرس با رويكرد شناختي، رفتاري بركيفيت زندگي بيماران زن مبتلا به صرع لوب گيجگاهي بود. مواد و روش‌ها: اين پژوهش يك مطالعه مورد شاهدي با پيش آزمون، پس آزمون و پي‌گيري با گروه شاهد است. نمونه شامل 26 بيمار زن مبتلا به صرع لوب گيجگاهي با تشخيص متخصص مغز و اعصاب و الكتروانسفالوگرافي بود كه به شيوه تصادفي ساده انتخاب شدند و به طور مساوي در 2 گروه آزمايشي و كنترل گمارده شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش‌نامه كيفيت زندگي بيماران مبتلا به صرع (QOLEE -89) استفاده شد كه در پيش آزمون، پس آزمون و پي‌گيري توسط افراد تكميل گرديد. درمان شناختي، رفتاري مديريت استرس طي 10 جلسه و به مدت 2 ماه در گروه آزمايش انجام گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمرات كيفيت زندگي در گروه آزمايش به طور معني‌داري نسبت به گروه شاهد افزايش پيدا كرد(05/0p < ). نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از اثر بخشي آموزش گروهي مديريت استرس با رويكرد شناختي، رفتاري بر بهبود كيفيت زندگي بيماران زن مبتلا به صرع لوب گيجگاهي بود. واژگان‌كليدي: درمان شناختي، كيفيت زندگي، استرس، صرع لوب گيجگاهي

Abstract Background: Psychological interventions may improve the quality of life in females with temporal lobe epilepsy through affecting their bio-psycho-social dimensions. This aim of this study was to aim assess the efficacy of cognitive-behavioral stress management (CBSM) group education on improvement of quality of life in epileptic patients. Materials and Methods: This was a case-control study with pre-post-and follow-up tests. The sample population included 26 patients, already diagnosed with temporal lobe epilepsy by neurologist and through electro-encephalography, that were randomly selected and assigned to experimental and control groups. Data were collected through the Quality Of Life Questionnaire for Epileptic patients (QOLIE- 89) that was administered in the pre-test, post-test, and follow-up test. CBSM group education was given to the experimental group in ten sessions during two months. Results: The mean of QOLIE-89 score in the experimental group showed a significantly higher increase in comparison to that in the control group (p < 0.05). Conclusion: The results demonstrated the effectiveness of CBSM group education on the improvement of quality of life in females with temporal lobe epilepsy. Keywords: Cognitive therapy, Quality of life, Stress, Temporal lobe epilepsy