منشا حاكميت از ديدگاه قرآن

انسان به صورت فطري، اجتماعي زندگي مي كند و براي تامين نيازهاي زندگي و رفع موانع بايد مقررات و حكومتي را بپذيرد. اما كدام ضوابط و حكومت حقانيت و مشروعيت پذيرش و تبعيت دارد؟ از ديدگاه قرآن جز پروردگار متعال، كسي از امكان و حق حاكميت برخوردار نيست. به همين دليل در علم كلام از اقسام توحيد، توحيد در حاكميت، در تشريع و در ربوبيت مي باشد كه لازمه و ضروري مسلماني است. البته خداوند برخلاف اميران، حاكميت خود را از طريق ابلاغ قانون و مقررات حكومتي اش و توسط نمايندگان خود(انبيا ، اوصيا و عالمان ديني) اعمال مي نمايد. در اين نوشتار ملاك حقانيت و مشروعيت حكومت و منشا آن از منظر قرآن كريم بر اساس روش اسنادي و تحليل و توصيف مورد بررسي قرار گيرد. به نظر مي رسد مقام ذاتي و صفاتي خداوند، به‌ويژه خالقيت و مالكيت خداوند، منشا حاكميت او و علت عاملان وي بر مردم باشد. لذا مشروعيت حكومت الهي به حقانيت خدا و مشروعيت حكومت نمايندگان او به اذن خدا است؛ و راي و خواست مردم تنها مقبوليت و زمينه را ايجاد مي كند.