تعيين ميزان بهينه مخارج تحقيقات كشاورزي ايران

Determination of Iranʹʹs Agricultural Optimal R&D Expenditure

تحقيقات يكي‌ از سياست‌هاي مهم دولت‌ها و راهبردي مناسب براي افزايش توليد و عرضه محصولات كشاورزي است. در اين پژوهش، افزون بر ارزيابي اقتصادي تحقيقات كشاورزي و تعيين بازده تحقيقات موجود، سطح بهينه مخارج تحقيقات در تحقيقات كشاورزي تعيين و ارزيابي شد؛ بنابراين با رويكردي تلفيقي از تحليل پيش و پس از اجراي سياست تحقيقات با استفاده از الگوي بهينه‌يابي برنامه‌ريزي رياضي به تعيين و ارزيابي سطح بهينه مخارج تحقيقات كشاوري ايران در سال هاي 1346-1386 پرداخته ‌شده است. برآورد مخارج تحقيقات بهينه نشان مي‌دهد كه به طور متوسط بودجه تحقيقات بهينه نسبت به بودجه تحقيقات موجود براي اين دوره 5/23 درصد و عرضه بهينه 4/14 درصد از عرضه موجود بيشتر است. نتايج نشان مي‌دهد كه ميزان بازده داخلي براي تحقيقات موجود 12/29 درصد است. اين در حالي است كه وضعيت مخارج تحقيقات اضافي نسبت به مخارج تحقيقات موجود 35/38 درصد است.

R&D is one of the most important and suitable strategies government’s policies for increasing of agricultural production and supply. In this study, in addition of economic evaluation of agricultural R&D and determination of its rate of return, optimal Iran’s agricultural R&D expenditure is determined. So, in this article, ex-post and ex-ante evaluation by using of Mathematical programming approach are used for determination and evaluation of agricultural R&D expenditure for years of 1967-2007. Estimation of optimal R&D expenditure indicate that optimal R&D budget is 23.5 percent more than current R&D budget and optimal optimal supply is 14.4 percent more than current supply. Results indicate that rate of return for current agriculture R&D is 29.12 percent. Whereas added R&D rate of return respect to Current R&D is 38.35 percent.