شالوده شكني جدال هاي امنيتي ايران و عربستان (2001-2014)

ran and Saudi Security Deconstruction Controversy (2001-2014)

چكيده ايران و عربستان از جمله كشورهايي هستند كه داعيه تسلط و رهبري بر جهان اسلام را دارند و از دريچه معرفتي خاص خود اين هدف را دنبال مي كنند. به دليل اختلافات بنيادين در نشانگان زبان شناختي، رقابت و تقابل بين دو كشور نه تنها كم نشده، بلكه به شدت در اشكال گروههاي شبه نظامي وابسته توسعه يافته است. بحران سوريه، نبرد بين حزب الله لبنان با گروه النصره و داعش در سوريه، درگيري هاي فرقه گرايانه شبه نظاميان اهل سنت و شيعه در عراق، درگيري هاي فرقه گرايانه در لبنان نشانگان نبرد سخت ايديولوژيك با بنيادهاي زبان شناختي در محيط خاورميانه است. از طرفي ديگر با توجه به اينكه مساله التفاتي يا اراده سياست گذاران خارجي دو كشور به شدت محدود به اين عناصر ايديولوژيك با بنياد زبان شناختي شده، امكان يك راه حل سريع منطقه اي در خاورميانه براي كنترل تروريسم در كوتاه مدت را از ميان برده است. با اين اوصاف سوال اين است كه آيا در پس جدال هاي ظاهري سياست خارجي عربستان و ايران، اراده قدرت توسعه بنياد گرايي با اشكال متفاوت متني زبان شناختي نمي باشد؟ بدين وجه نياز است كه تحليل گران روابط بين الملل تا حدودي به بنياد هاي زبان شناختي سنت، فرهنگ و اختلافات در خاورميانه توجه نمايند. پاسخ به اين جدال بدين گونه مطرح است كه رقابت دو كشور بيش از آنكه تحت انگاره هاي منافع ملي عرفي دو كشور باشد، تحت تاثير رقابت هاي زبان شناختي و نشانگان متني آن مي باشد.