نگاهي به ظرايف ساختار صرفي اوزان جمع در قرآن كريم

A review of the morphological aesthletics of words in Holy Quran;‎ The case of plural forms prosody

از وجوه زيبايي آيات قرآن كريم، گزينش ساختار و وزن صرفي مناسب براي الفاظ است. اين ساختارها و اوزان متنوّع، همگي در راستاي اغراض بلاغي ويژه و در نهايت دقّت و زيبايي قرار گرفته‌اند كه شناخت آن، جنبه‌هايي از اعجاز آيات را روشن مي‌نمايد. واژگان جمع در قرآن از جمله مواردي است كه بر آن اوزان صرفي متنوّعي شاهديم كه هر يك در جايگاه مناسب خود به كار رفته و امكان جابه‌جايي آن وجود ندارد. با بررسي اين اوزان و مقايسه آن‌ها با يك‌ديگر، مي‌توان به ظرايف كاربرد آن‌ها پي‌برد. در مقاله حاضر با تامّلي بر شماري از واژگان جمع و قالب صرفي آن‌ها، دلايل گزينش اين قالب‌ها ذكر گرديد. از بررسي حاصل چنين به نظر مي‌رسد كه ظرافت معنايي، ظرافت آوايي و تناسب با بافت از مهم‌ترين ظرايف قرآن در كاربرد اين اوزان است كه در شبكه منسجم و منظم آيات جاي گرفته‌اند.