صورت بندي‌هاي حوزه معنايي «روابط زناشويي» در زبان عربي عصر نزول

The Formulas of Meaning-Formation for Marital ‎Copulation in Quranic Arabic and ‎the Analysis on Their ‎Usages

معتبرترين اطلاعات زبان شناختي نسبت به زبان عربي عصر نزول، از طريق قرآن كريم قابل دستيابي است. ‏لذا در مرحله نخست اين پژوهش، مفردات قرآني متعلق به حوزه معنايي «روابط زناشويي» گردآوري و ‏صورت بندي‌هاي حاكم بر آنها مورد بررسي قرار گرفت كه در نهايت صورت بنديهاي شش‌گانه؛ رابطه ‏مجاورتي، رابطه تماس، رابطه فراگيري، مكان انگاري زن، سخن يا كنش ناپسند و [خون] آلودگي استخراج ‏گرديد. در مرحله دوم اين پژوهش، با توجه به تابوشدگي و قبح معنايي حاكم بر اين‌گونه واژگان، كاربري ‏قرآني مفردات متعلق به حوزه معنايي «روابط زناشويي» محور تحليل قرار گرفت كه طبق آن به استثناي ‏برخي از آيات الاحكام كه بستر تقنين و تشريع احكام فقهي بوده و به ناچار نيازمند ورود به جزييات روابط ‏زناشويي هستند، و نيز آياتي كه دلالت بر اين حوزه معنايي در دوره پيش از قرآن دارند؛ اينگونه به دست ‏آمد كه در همه موارد، كاربري قرآني همراه با حسن تعبير و نزاهت بياني است