نقش روايات اماميه در معادل‌گزيني مفردات قرآني و بازتاب آن در نقد ترجمه‌هاي معاصر قرآن كريم

The Role of Emimate Traditions in Equivalence Findings of ‎Quranic Words and its ‎Reflection in the Criticism of the ‎Contemporary Quranʹʹs Translation

در چند دهه اخير در سايه انتشار شمار قابل توجهي از ترجمه‌هاي فارسي قرآن كريم، مقوله «نقد ترجمه‌هاي ‏قرآن» نيز به عنوان حوزه‌اي نوپا در پژوهش‌هاي علوم قرآني شناخته ‌شده كه انتشار شمار فزاينده اين دسته از ‏آثار در قالب مقالات، كتب و پايان نامه‌هاي دانشگاهي خود گواهي گويا بر اين مدعاست. بررسي اين آثار مبيّن ‏اين واقعيت است كه بخش قابل توجهي از آنها متاثر از يافته‌هاي نوين دانش زبان شناسي به موضوعاتي چون ‏نقد نحوي، صرفي، واژگان، بلاغي، سبكي و گفتماني اختصاص يافته است كه در جاي خود اهميت و ارزش ‏انكارناپذير دارد. ‏اين مقاله بر آن است تا ضمن نقد برخي از معاني مندرج در كتب فرهنگ لغت، با رجوع به روايات تفسيري، به ‏ارايه رويكردي پيشنهادي در خصوص معادل گزيني برخي از واژه‌هاي قرآني برآيد و در نهايت ترجمه‌هاي ارايه ‏شده از برخي واژگان قرآني را مورد نقد و بررسي قرار دهد.‏ پر واضح است كه در كنار پرداختن به اين دسته از روايات، رجوع به فرهنگ‌هاي لغت عمومي و اختصاصي با ‏هدف به تصوير كشيدن نسبت و جايگاه اين دسته از روايات با فرهنگ‌هاي موجود اجتناب ناپذير مي‌نمايد. به ‏باور نويسندگان، اين رويكرد پيشنهادي مي‌تواند به عنوان رويكردي جديد در ترجمه و تفسير آيات قرآن ‏راه‌گشا باشد.‏