مفهوم گزاره نظرورزانه در هگل

Speculative Sentence in Hegel’s Thought

گزاره نظرورزانه يكي از نوآوري‌هاي منطقي هگل است كه آن را نخست‌بار در درآمد كتاب پديدارشناسي روح مطرح كرد. مفهوم اساسي اين گزاره بر اساس نقدي شكل مي‌گيرد كه وي به منطق سنتي و نيز به منطق كانتي دارد. در اين مقاله مي‌كوشم تا نشان دهم اين گزاره در انديشه هگل چگونه شكل مي‌گيرد چه نسبتي با گزاره‌هاي بنيادين در دو منطق پيش‌گفته دارد و نيز اين برداشت خاص از گزاره چه امكاناتي را براي متافيزيك و منطق وي فراهم مي‌آورد.

The speculative sentence is one of Hegel’s logical innovations first introduced in Phenomenology of Spirit, though it also plays an important role as the vehicle of dialectics in his Science of Logic. The concept of this sentence is based upon Hegel’s critique of Aristotleʹs predicative sentence and Kant’s synthetic a priori. In this paper, this sentence is defined in accordance with the former sentences of Aristotle’s and specially Kant’s logic. Moreover, the possibilities which this sentence produces for Hegel’s thought will be examined by considering its relation to Hegel’s dialectic. Finally, we can see in the process of shaping this sentence the whole of Hegel’s philosophy.