كيفيت هاي معنا محور در طراحي

چكيده در طراحي محصول امروز ديگر اين كيفيت هاي بصري و عملكردي نيستند كه نقش بازي م يكنند. استفاد هكنندگان بيش از هر زماني به دنبال محصولاتي هستند كه علاوه بر بهره بردن از خصوصيت هاي ياد شده، ارزش افزوده اي هم دريافت كنند. موضوع اصلي در اين ميان سازوكارهايي هستند كه معنا را توليد م يكنند. عرصه هاي تعاملي توليد و تبادل معنا در اين تحقيق، دانش نشان هشناسي، بازنمايي و فرهنگ در نظر گرفته شد. با بررسي برخي منابع لاتين در زمينه هاي ياد شده تلاش شد به اين پرسش پاسخ داده شود كه «چگونه مي توان محصولات طراحي را پرمعناتر ساخت ». در بررسي هاي اوليه مشخص شد محققان در تحليل موضوع بر ماهيت معنايي محصولات و قابليت تبديل آنها به نشانه تاكيد دارند. يكي از سازوكارهاي توليد معنا در محصولات بازنمايي نام دارد. در بازنمايي، محصول در قالب دلال تكننده و معناي آن در قالب دلال تشونده بررسي مي شود. بازنمايي در بستر گسترده تري كه نشان هشناسي است مطالعه مي شود. در اين مطالعه همچنين مشخص شد كه معاني منتسب به نشانه )محصول( مي توانند به شدت تحت تاثير فرهنگ قرار داشته باشند. چنانكه لايه هاي فرهنگ در پيوند با سطوح معنايي قرار گيرند، مي توان رابطه معناداري را از تعامل آنها برداشت نمود. مي توان نتيجه گرفت كه به هر اندازه كه فهم فرهنگ عميق تر باشد، به همان ميزان معنا فزوني مي يابد. در اين مقاله ادغام اوليه فرهنگ و نشانه شناسي بر اساس مطالب اشاره شده و در قالب يك مدل براي ارايه راهكاري كاربردي نيز انجام شده است.