بررسي تاثير واحد درسي جامعه‌نگر نظري بر دانش، نگرش و عملكرد (خود اظهار) مرتبط با پيشگيري از بيماري‌‌هاي دهان و دندان در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران

The effect of the theoretical course of community oral health on the oral health prevention knowledge, attitude and self-reported practice in dental school students at Tehran University of Medical Sciences

زمينه و هدف: ارزيابی روند آموزش از ملزومات آموزش موفق است. هدف از اين مطالعه تاثير واحد جامعه‌نگر نظری بر دانش، نگرش و عملكرد (خود اظهار) دانشجويان در حيطه دندانپزشكی پيشگيرانه در دانشجويان دانشگاه علوم پزشكی تهران و رضايت آنان از نحوه ارايه اين واحد درسی بود. روش بررسی: گروه مداخله دانشجويان سال چهارم دانشكده دندانپزشكی دانشگاه علوم پزشكی تهران و گروه مقايسه دانشجويان سال چهارم دانشكده دندانپزشكی دانشگاه شهيد بهشتی بودند. پرسشنامه شامل سوال‌های زمينه‌ای و سوال‌های مربوط به دانش، نگرش و عملكرد در حيطه پيشگيری و رضايت‌مندی دانشجويان بود. مداخله شامل 17 جلسه هفتگی (يك ساعته) واحد جامعه‌نگر نظری بود. مجموع امتيازات سوالات دانش، نگرش و عملكرد محاسبه شد و تغييرات صورت گرفته توسط مدل جنرال خطی تحليل آماری شدند. يافته‌ها: ميانگين امتيازات دانش گروه مداخله در ابتدا 9/16 (0/4) و بعد از مداخله 7/23 (4/3) و گروه مقايسه در ابتدا 3/16 (5/3) و بعد از مداخله 17 (3/3) بود. مدل جنرال خطی نشان داد كه مداخله در افزايش معنی‌دار (0001/0>P) امتياز دانشجويان در دانش مرتبط با پيشگيری موفق بوده است. بيشتر دانشجويان (92%) از يادگيری موارد جديد در طی ارايه اين واحد درس احساس رضايت كردند. نتيجه‌گيری: دانش دانشجويان در زمينه پيشگيری با گذراندن واحد جامعه‌نگر نظری كه با شيوه استاد- محور سخنرانی ارايه گرديد به طور موفقيت‌آميزی افزايش پيدا كرد. با استفاده از مزايای روش‌های دانشجو محور ممكن است موجب تغيير نگرش و عملكرد در حيطه پيشگيری در دانشجويان شد.

  Background and Aims: Evaluation of the training is a principle for successful education. This study evaluated the effect of the theoretical course of community oral health on knowledge, attitude and self-reported practice of preventive dentistry in dental students at Tehran University of Medical Sciences and assessed the studentsʹ satisfaction from the course. Materials and Methods: The intervention group comprised the forth-year students of Tehran University of Medical Sciences, Dental School and the controls were the forth year students of Shahid Beheshti Medical University. The questionnaire included questions on backgrounds, knowledge, attitude and practice of students towards preventive dentistry, and studentsʹ satisfaction from the course. The intervention was 17 weekly sessions (hours) of the community oral health course. The sum of scores for questions on backgrounds, knowledge, attitude and practice were calculated and changes were analyzed by General Linear Model. Results: The mean baseline knowledge score in the intervention group was 16.9 (SD=4.0) and for the control group 16.3 (SD=3.5). Corresponding figures were 23.7 (SD=3.4) and 17 (SD=3.3) after intervention. General linear model showed the intervention to be successful in increasing the studentsʹ knowledge scores on preventive dentistry (P<0.0001). Most students (92%) were satisfied with learning several new items during the course. Conclusion: The studentsʹ knowledge was successfully increased by passing the theoretical course of community oral health delivered by teacher-centered method of lecture. Student-centered methods may help in changing the studentsʹ attitude and practice of preventive dentistry.