سرمايه اجتماعي و قدرت ملّي

National Power and Social Capital

در گذشته براي ارزيابي «قدرت ملي»، بر سنجش منابع مادي و ملموس تاكيد مي شد؛ اما امروزه در كنار اين نوع منابع، مفهوم ديگري به نام «سرمايه اجتماعي» نيز در كانون توجه قرار مي‌گيرد. سرمايه اجتماعي به همراه اصلي ترين مولفه هاي خويش، يعني اعتماد و ارتباط، همكاري و همبستگي را به منظور كسب سود متقابل و منافع مشترك، تسهيل مي سازد. بدين سان هر چه در ميان اعضاي يك جامعه، سرمايه اجتماعي محسوس تر باشد، آن جامعه از انسجام و همبستگي بيشتري برخوردار خواهد شد و اين امر موجب ارتقا قدرت ملي آن مي شود و باعث مي گردد تا آن كشور بتواند در صحنه بين المللي و در تعقيب منافع و اهداف سياست خارجي خويش با قدرت و اقتدار بيشتري ظاهر شود.

In the past, to assess the national power was emphasized on the sensing material and intangible resources, but now in addition to these resources, another concept called social capital is in the spotlight. Social capital with its main components, namely trust and interaction, facilitates cooperation and solidarity in order to gain mutual benefit and common interests. Thus, the more social capital, the more solidarity and national power. In result, the state appear with greater power and authority in order to pursue its own interests and foreign policy objectives in international arena.