ارزيابي پايداري زيست محيطي در نواحي شهري با استفاده از فن تصميم گيري چند معياره تخصيص خطي (مطالعه موردي: شهر بندرتركمن)

An assessment of environmental sustainability in urban areas using multi-criteria decision making method - Linear assignment (Case Study: City of Bandar Turkman)

ارزيابي پايداري زيست محيطي، به عنوان يكي از مهمترين ابزار در فرآيند برنامه ريزي توسعه پايدار بوده و لذا توجه به آن در سياست گذاري ها و برنامه ريزي ها امري اجتناب ناپذير است. با توجه به تغييرات همه جانبه و سريعي كه در شهرهاي ايران از چند دهه گذشته شروع و در حال انجام است، ارزيابي پايداري زيست محيطي شهرها براي دستيابي به يك برنامه ريزي شهري مناسب و در عين حال همگام با متغيرهاي محيط طبيعي ضروري به نظر مي رسد. به همين دليل هدف اين مقاله روشي مناسب و جامع براي انتخاب شاخص ها و سنجش و ارزيابي ميزان پايداري زيست محيطي در شهرهاست و شهر بندرتركمن بعنوان نمونه مطالعاتي انتخاب شده است. در ابتداي مقاله به بيان ادبيات موضوع در زمينه ارزيابي پايداري زيست محيطي پرداخته شده و سپس روش تصميم گيري چند معياره تخصيص خطي در نواحي پنجگانه شهري بندرتركمن آزمون، معرفي و تحليل گرديده است. از آنجايي كه هدف اصلي تحقيق ارزيابي و اولويت بندي پايداري زيست محيطي در نواحي شهري مي باشد، نتايج بدست آمده از گام هاي مختلف مدل تخصيص خطي در قالب برنامه ريزي صفر و يك نشان مي دهد كه از بين نواحي پنجگانه بندر تركمن، ناحيه 5 در اولويت نخست و نواحي 1، 4، 3 و 2 در اولويت هاي بعدي از نظر پايداري زيست محيطي قرار گرفتند. با اين تفاسير آگاهي از وضعيت پايداري زيست محيطي نواحي مختلف شهري و شناخت وضع موجود مي تواند نقش مهمي در ارتقاي مديريت و برنامه ريزي و تخصيص بهينه منابع جهت بهبود رفاه ساكنين و حل مشكلات آنها داشته باشد.