اولويت بندي سرمايه گذاري در فعاليت هاي اقتصادي ايران با ملاحظه آلودگي هاي زيست محيطي

The Investment Preferences in Iran’s Economic Activities With Regard to Environmental Pollutions

اين مقاله به بررسي اولويتبندي سرمايهگذاري در بخشهاي اقتصادي با هدف رسيدن به حداقلِ تبعات آلودگي گازهاي گلخانهاي و حداكثرِ رشد اقتصادي ميپردازد. براي اين منظور از اطلاعات گازهاي گلخانهاي CO2, SPM, NOX, CH, SO2 و همچنين جدول چهاردهبخشي داده ـ ستانده سال 1385 استفاده شده است. در اين مقاله پيوندهاي اقتصادي پسين و پيشين و تعميميافته زيستمحيطي پسين و پيشين بخشها استخراج شده و درنهايت بهدليل شاخصهاي متناقض با استفاده از مدل تصميمگيري چندمعياره، اولويتبندي سرمايهگذاري بخشي با لحاظ هر دو رويكرد اقتصادي و زيستمحيطي انجام شده است. نتايج اين مطالعه با توجه به تغيير اولويتبندي سرمايهگذاري بخشي با لحاظ آلودگيهاي زيستمحيطي و بدون آن نشان ميدهد كه در تخصيص منابع جهت ايجاد ظرفيتهاي جديد، دولت بايد براي دستيابي به رشد اقتصادي پايدار علاوهبر مسايل اقتصادي به موضوع آلودگيهاي زيستمحيطي نيز توجه جدي داشته باشد.