بررسي مولفه‌هاي تاثيرگذار بر ميزان رضايتمندي شهروندان از كيفيت محيط مسكوني ( نمونه موردي: مناطق 1 و 8 شهر تبريز)

Time Series Analysis of Rainfall in The Khoi Meteorology Station

چكيده رشد سريع شهرها و توسعه كالبدي آن موجب بروز بحران‌هاي مختلف در زندگي شهري نظير مشكلات محيطي و نزول كيفيت محيط زندگي شده است. پژوهش حاضر با هدف تعيين ميزان رضايتمندي شهروندان از كيفيت محيط‌‌هاي سكونتي و شناسايي متغيرهاي تاثيرگذار بر ميزان رضايتمندي شهروندان از محيط زندگي در مناطق 1 و 8 طرح جامع شهر تبريز صورت گرفته است. روش تحقيق پيمايشي-تحليلي بوده كه داده‌هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوري و با آزمون‌هاي تحليل عاملي، T-test و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌اند. براساس نتايج به دست آمده، ميزان رضايتمندي ساكنان مناطق 1 و 8 شهر تبريز از كيفيت محيط زندگي در حد 862/2 با ميانه 3 ارزيابي شده است كه بيان گر ميزان رضايتمندي متوسط ساكنين از محيط مسكوني شان مي باشد. از ميان هفت مولفه مورد بررسي در ضريب همبستگي پيرسون، پاسخ‌دهندگان از مولفه هفتم يعني ضريب آسايش محيط مسكوني با سطح معناداري 385/0 و با ضريب همبستگي 045/0- اظهار نارضايتي نموده‌اند.