تحليلي بر عوامل موثر در آسيب‌پذيري مسكن روستايي در برابر سانحه زلزله (مطالعه موردي دهستان سجاسرود- خدابنده استان زنجان)

Analysis of the Affecting Factors in Vulnerability of Rural Housing to Earthquake Disaster (Case study: Sjasroud County - Khodabandeh Township Zanjan Province)

چكيده مسكن به عنوان عمده‌ترين بخش بافت كالبدي، نقش اساسي در شكل‌گيري ساختار فضايي و هويت معماري روستايي دارد و مهم ترين معيار رضايت‌مندي از مسكن در استحكام آن خلاصه مي‌شود. با توجه به ناپايدار بودن عرصه جغرافيايي كشور در رابطه با سانحه طبيعي زلزله، مواردي از قبيل عدم رعايت ضوابط فني، استفاده از مصالح ساختماني سنتي و غير مقاوم و فرسوده بودن مساكن منجر به آسيب‌پذيري بيشتر سكونت گاه‌هاي روستايي در برابر زلزله شده است. هدف اين تحقيق، بررسي وضعيت مسكن روستايي و عوامل تاثيرگذار در آسيب‌پذيري آن در دهستان سجاسرود است. به اين منظور داده‌هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه جمع‌آوري شده و با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل داده‌ها نشان‌دهنده پايين بودن ظرفيت‌هاي محلي براي مقابله با آسيب‌پذيري مسكن در برابر زلزله در بين خانواده‌هاي نمونه است. از بين ظرفيت‌هاي محلي نامناسب‌ترين مورد به ظرفيت كالبدي مسكن اختصاص دارد. علاوه بر اين تحليل رگرسيوني ظرفيت‌هاي محلي نشان مي‌دهد كه عوامل اقتصادي و كالبدي به ترتيب با 491/0 و 298/0 بيش ترين ميزان تاثير و عوامل نهادي و اجتماعي با 126/0 و 160/0 كم ترين ميزان تاثير را در آسيب‌پذيري مسكن در منطقه مورد مطالعه داشته‌اند.