بررسي ويژگي هاي روان سنجي و ساختار عاملي مقياس بينش شناختي بك(BCIS) در نمونه غير باليني ايراني

Study of psychometric properties and factorial structure of the Beck Cognitive Insight Scale(BCIS) in a nonclinical iranian sample

مقدمه: بينش مفهومي پيچيده و چند بعدي است. سنجش هاي باليني بينش، عمدتاً بر آگاهي بيماران از بيماري رواني و نياز آنها به درمان متمركز شده است. رويكردهاي نوين بر فرآيندهاي شناختي نظير ارزيابي مجدد بيماران از تجارب غيرعادي شان و سو تفسيرهاي آنها تمركز كرده اند. هدف پژوهش حاضر بررسي ساختار عاملي نقياس بينش شناختي بك، در نمونه غيرباليني ايراني است بحث و نتيجه گيري: يافته ها پيشنهاد مي كنند كه مقياس بينش شناختي بك (BCIS) داراي ثبات ساختاري لازم در جمعيت غيرباليني ايراني مي باشد و مي تواند به عنوان يك ابزار سودمند، براي مقاصد پژوهشي مورد استفاده قرار بگيرد. يافته ها: يافته ها نشان دادند كه دو مولفه اساسي خود-انديشمندي و اطمينان به خود كه توسط بك، باروچ، بالتر، استير و وارمان(2004) مطرح شده بودند، در پژوهش حاضر نيز به عنوان عامل هاي مستقل به دست آمدند. مواد و روش ها: به اين منظور، 476 نفر از دانشجويان دانشگاه هاي مختلف، مقياس بينش شناختي بك (BCIS) و پرسشنامه خودآگاهي (SCS) را تكميل كردند. داده هاي گردآوري شده به وسيله نرم افزار ليزرل و SPSS تجزيه و تحليل شدند.

Background: Cognitive insight is a complex and multidimentional concept. The clinical measurements of insight have focused primarily on patients’ unawareness of their having a mental disorder and of their need for treatment. Modern approaches have focused on some of the cognitive processes involved in patients’re-evaluation of their anomalous experiences and of their specific misinterpretations. The aim of this study was the examination of factor structure of the Beck Cognitive Insight Scale (BCIS) in a nonclinical iranian sample. Materials and Methods: For this purpose, 476 university students, completed the Beck Cognitive Insight Scale (BCIS). The data were analyzed by LISREL and SPSS softwares. Results: The results showed that 2 main factors: Self-reflectiveness and Self-certainty which had been revealed primarily by Beck and his colleagues (2004) have been obtained as independent subscales in this research too. Conclusion: The results provided tentative support for the factor structure of the BCIS, and suggest that the BCIS is a valid measure to use in a non-clinical population.