بررسي وضعيت توانمندسازي كاركنان نيروي انتظامي (مطالعه موردي معاونت نيروي انساني ناجا)

The study of Naja employees’ empowerment situation

موفقيت هر سازمان بستگي به تخصيص و به كارگيري مناسب منابع انساني، ابزار،تجهيزات ،پول و مواد خام در برنامههاي سازمان دارد و اين امر در صورتي امكان پذير خواهد بود كه سازمانها بتوانند مهارتها، تواناييها و خصوصيات فردي و جمعي كاركنان خود را در راستاي اهداف سازمان به كار گيرند. در دنياي رقابتي امروز، تنها مزيت رقابتي پايدار هر سازمان كاركنان آن و نقش موثر هر يك از آنها در موفقيت سازمان ميباشد كه اين امر از طريق توانمندسازي و متعهد بار آوردن كاركنان ميسر است. اين پژوهش براي شناسايي ابعاد مختلف توانمندسازي كاركنان ناجا، ارزيابي وضعيت موجود سازمان و ترسيم وضعيت مطلوب آن طراحي شده است. در اين تحقيق توانمندسازي بر اساس پژوهش اسپريتزر (1992) و ميشرا (1992) داراي پنج بعد احساس شايستگي، احساس استقلال، احساس موثر بودن، احساس معني داربودن شغل، احساس اعتماد ميباشد. در ادامه اهميت هر يك از عوامل و همچنين رضايت از وضع موجود از نظر كاركنان سنجيده شده است. علاوه بر آزمونهاي متداول آماري، از تكنيك “اولويك” براي شناسايي فرصتهاي بهبود نيز استفاده شده است. روش اين تحقيق توصيفي- پيمايشي و ابزار جمعآوري اطلاعات در آن پرسشنامه است. جامعه آماري پژوهش نيروهاي ستادي معاونت منابع انساني ناجا بوده است. بررسي اطلاعات جمعآوري شده نشان ميدهد كه مهمترين عوامل توانمندسازي كاركنان نيروي انتظامي به ترتيب احساس معنيدار بودن شغل و احساس شايستگي ميباشند.