گستره ي شريعت و نقش عرف در حقوق اسلامي

Scope of Legislation and Role of Custom in Islamic law

فقه اهل بيت (ع) يك مجموعه متن محور است. متني كه با تلاش و اجتهاد «فقيه» از منابع و مستندات شرعي استخراج گرديده و از اراده تشريعي خداي متعال حكايت مي كند و در پرتو متد اجتهاد، بهره گيري روش مند از عقل، استناد به برخي صفات الهي استدلال به اصل سعادت اخروي از گستره اي برخوردار مي باشدكه نيازهاي انسان را در تمامي شيون اجتماعي پاسخ مي دهد. همچنان كه با بهره گيري از جايگاه عرف در نقش «حيثيت تقييديه»،گنجينه ايي پويا بوده و به حل مشكلات مقتضيات زمان قادر مي باشد. ديدگاه رقيب كه با فقر منابع وحياني روبرو است كاستي هاي قانوني را با مشروعيت بخشيدن به عرف ترميم نموده است. اين مقاله به بررسي تفاوت مزبور بر اساس اختلاف درپيش فرض هاي فلسفي وكلامي مي پردازد. و از آنجايي كه اين پيش فرض ها متفاوت مي باشند با منابع حقوقي متفاوتي نيز روبرو هستيم.

Ahl al bayt jurisprudence is a text-based collection. A text which extracted from legal resources and references with juriscosult try and innovation and indicates Godʹs legal will. It is in the scope of methodology of Ijtihad (independent judgment) and the use of methodological reason. By arguing on several Godʹs attributes, it answers the problems in human needs in every circumstances .As with exploitation of custom status in role of “limitative prestige”, it is a dynamic treasure and it can solve problem of time requirements. Competing views which encounter to destitution of revealed resources, has restored legal shortcomings with legitimating to custom. This article consider abovementioned basis of difference in philosophic and theological defaults. Since these defaults are different, we encounter to different law references.