مدل‌سازي انتقاد لوكاس با رويكرد مجموعه‌هاي فازي

Modelling of the Lucas critique using fuzzy set approach

در مدل‌سازي رگرسيون‌هاي ساختاري، براي بررسي آثار تغييرات و شكست‌هاي ساختاري و ساير رويدادهاي كيفي از متغيرهاي مجازي دودويي (كلاسيك) استفاده مي‌شود. اين در حالي است كه به روشني مي‌توان عملكرد اين‌گونه متغيرهاي مجازي را به چالش كشيد: در كاربرد اين‌گونه متغير مجازي نبود شكست (يا تغيير) ساختاري با 0 و وجود آن با 1 معرفي مي‌شود. حال آنكه شكست در دوره وجود ممكن است آثار يكسان نداشته باشد و معرفي آن با 1 طي دوره انعطاف‌پذيري كافي ندارد. هدف اصلي در اين مقاله ارايه روشي براي مدل‌سازي درون‌زاي آثار شكست‌هاي (تغييرات) ساختاري در ضرايب معادلات ساختاري است. براي اين منظور، به جاي متغيرهاي مجازي دودويي از متغيرهاي مجازي فازي استفاده شده كه از انعطاف‌پذيري بيشتر برخوردار است. نخست متغيرهاي مجازي در قالب مجموعه‌هاي فازي معرفي، سپس روشي براي استخراج تابع عضويت متغيرهاي مجازي مربوط به شوك‌هاي كيفي پيشنهاد شده است. آنگاه تابع عرضه كل و تقاضاي پول ايران، يك بار با متغير مجازي دودويي و بار ديگر با متغير مجازي فازي برآورد شده‌اند. نتايج برآورد و مقايسه مدل‌ها حاكي از اين است كه استفاده از متغيرهاي مجازي فازي در مدل‌هاي اقتصادسنجي موجب برازش دقيق‌تر (با خطاي تصريح كمتر) مي‌شود همچنين، نقد لوكاس ممكن است موجب شكست ساختاري مدل‌هاي اقتصادسنجي شود، اما در صورتي كه متغير وابسته مدل پايا باشد، اثر اين شكست ساختاري پس از مدتي از بين مي‌رود و از شدت نقد لوكاس كاسته مي‌شود.