تاملي نظري در نسبت حكم‌راني خوب و امنيت ملي

A theoretical Reflection on the relation between good governance and national security

مفهوم حكم‌راني خوب با شاخص‌ها، دلالت‌ها و پيامدهاي زياد در دو دهه پاياني قرن بيستم وارد قاموس علوم اجتماعي گرديد و با پذيرش گسترده مواجه شد. با اين حال ارتباط آن با امنيت ملي چندان مورد مداقه قرار نگرفت. اين مقاله با روش تحليلي- توصيفي و مقايسه سه مساله زمينه‌هاي تكوين و اشاعه، ويژگي‌ها و عناصر و پيامدهاي اعمال حكم‌راني خوب از بين موضوعات مختلف، رابطه نظري اين ايده را با مفهوم امنيت ملي واكاوي مي‌كند. با تحول حكم‌راني به حكم‌راني خوب و دگرديسي امنيت از كلاسيك به امنيت نوين و موسع، اين دو مفهوم علاوه بر تقارن زماني شكل‌گيري، دلالت‌هاي كاركردي نيز يافته و مقوم يكديگر شناخته مي‌شوند و اجراي حكم‌راني خوب به تحقق امنيت پايدار مدد جدي مي‌رساند.

The Concept of good governance appeared in social sciences and has been accepted widely by the late decades of 20 the century with different indices, implications and consequences. The examination of its indices including; transparency, strategic vision, accountability, civil society, participation, rule of law, efficiency and effectiveness, equity and inclusion, and similar objective circumstances and backgrounds and positive consequences for national security regarded as factors implying the relationship between these two concepts. Because the exercise of good governance causes outcomes such as social trust, promotion of social solidarity, advancement of government capabilities to respond to citizens and therefore improvement of public consent which all increase the extent of national security in its new interpretation.