تأثير استفاده آني از دو نوع ارتوز مچ پا بر زمان تأخير شروع فعاليت عضله پرونئوس لونگوس طي اغتشاش ناگهاني اينورژن در زنان ورزشكار مبتلا به بي ثباتي عملكردي مچ پا و زنان ورزشكار سالم

The effect of immediate use of two types of ankle foot orthosis on proneuslongus muscle onset latency in response to sudden perturbation in female athletes with functional ankle instability and healthy female athletes

زمينه و هدف: مطالعات زيادی، نقش استفاده از ارتوز در كاهش شيوع پيچ خوردگی مچ پا را بررسی كرده  اند. در اين مطالعه تأثير استفاده از مچ بند الاستيك و ارتوز نيمه سخت ركابدار مچ ـ پا روی زمان تأخير شروع فعاليت عضله پرونئوس لونگوس به عنوان مهمترين محافظ دايناميك ناحيه مچ ـ‌پا در اغتشاش ناگهانی اينورتوری، در افراد سالم و مبتلا به بی ثباتی عملكردی مچ پا بررسی شده است.  روش بررسی: 13 زن ورزشكار سالم و 10 زن ورزشكار مبتلا به بی  ثباتی عملكردی مچ پا (دامنه سنی 17 تا 27 سال) با استفاده از يك سيستم اغتشاش دهنده مچ پای سفارشی، تحت اعمال اغتشاش غير منتظره در صفحه فرونتال در سه حالت بدون ارتوز، استفاده از ارتوز الاستيك و استفاده از ارتوز نيمه سخت قرار گرفتند و همزمان زمان شروع فعاليت عضلانی عضله پرونئوس لونگوس توسط الكتروميوگرافی سطحی ثبت  شد.  يافته  ها: در حالت بدون استفاده از ارتوز تفاوت معناداری بين دو گروه سالم و آسيب ديده مشاهده شد ( 018/0 P= ). در گروه آسيب ديده، استفاده از ارتوز زمان شروع فعاليت عضلانی را كاهش داد اما اين كاهش معنادار نبود (05/0 P> ). نتيجه  گيری: اگر چه زمان پاسخ عضله پرونئوس لونگوس در گروه آسيب ديده با استفاده از ارتوز كاهش معناداری را نشان نداد امابه نظر می‌رسد ارتوزهای مورد استفاده با تحريك گيرنده های پوستی، حس عمقی را بهبود داده و كنترل حسی حركتی را بيشتر می‌كنند. كليد واژه  ها: بی ثباتی عملكردی مچ پا، اغتشاش اينورتوری، الكتروميوگرافی، ارتوز

Background and Aim: Many studies investigated the effect of ankle-foot orthosis on reducing the incidence of sprain. In this study the influence of elastic and semirigid stirrup type orthosis on the onset latency of peroneus longus muscle activity as the most important support of ankle- foot region in response to sudden perturbation was assessed in healthy group and athletes with functional ankle instability.   Materials and Methods: Thirteen healthy female athletes and 10 female athletes with functional ankle instability (17 to 27 years old) were perturbed unexpectedly by a custom made ankle perturbation system in frontal plane under three conditions of without orthotics, using elastic orthosis, and using semirigid stirrup-type orthosis. Simultaneous recording of electrical activity of peronus longus muscle was performed with surface electromyography.   Results: The results showed the significant differences between muscular latency of injured and control groups without orthosis (P=0.018). The onset latency reduced using each type of the orthoses in injured group but it was not significant (P>0.05).   Conclusion: Although the latency time of peroneus longus muscle response delay didn’t show significant reduction using orthoses in injured group, it seems that using orthoses leads to proprioception improvement and sensiomotor control increasement by stimulation of cutaneous mechanoreceptors.   Key words: Functional ankle instability, Invertory perturbation, Electromyography, Orthosis