ضرورت و شرايط استاد در سلوك عرفاني

سير و سلوك عرفاني و پيمودن مراحل قرب الهي، هدف از آفرينش انسان است. از جمله اهم امور در اين راه داشتن استادي توانا و راه ديده است كه شواهد قرآني و روايي زيادي بر اين امر اشاره دارند، تا جاييكه علما اين فن، طي نمودن اين راه در قوس صعود را بدون استاد، كاري بس دشوار و قريب به محال مي دانند. نا آشنايي سالكان با مواقف راه، عجب و غرور، گمراه شدن و القايات شيطاني كه در كمين سالكان است از جمله خطرات بالقوه اي اند كه بر اهميت اين امر افزوده اند. براي شناخت استاد واقعي بايد به شواهد عقلي و نقلي كه از متون ديني بدست مي آيد تمسك نمود. جامعيت علمي و عملي، طي نمودن منازل عرفاني تا سرحد فناي ذات، داشتن ولايت باطني و ... از جمله اين شرايط اند. در اين ميان آداب مخصوص استاد و شاگردي نيز وجود دارند كه در طي راه نقشي اساسي دارند.