معزله معاد در انديشه ابن سينا و نقش فرهنگ و انديشه ديني وي در تبيين آن

ابن سينا اصل معاد را مي پذيرد اما آن را به دو نوع روحاني و جسماني تقسيم مي كند و معتقد است معاد روحاني برهان پذير و قابل اثبات به لحاظ عقلي و فلسفي است اما معاد جسماني را قابل اثبات با برهان و روش فلسفي نمي داند. با اين وجود، انديشه ديني وي كه در آن حال و هوا تنفس مي نموده است باعث مي شود كه به صراحت به وجود معاد جسماني اذعان كند و معتقد است اگرچه عقلاً نمي توان آن را اثبات نمود اما به واسطه خبر انبيا كه وحي الهي است مي توان يقين معرفت شناختي براي خود ايجاد نمود و به وجود معاد جسماني اطمينان حاصل كرد كه اين تحليل از معاد جسماني پايبندي ابن سينا به فرهنگ و تفكر ديني و ايماني خود را روشن مي سازد.