نماز و همسان هاي آن در قرآن (و جايگاه آن در متون صوفيانه و عارفانه)

نماز، امانت عشق الهي است كه سالكان را به سوي رستگاري و عرفان رهنمون-مي سازد. يك برنامه ي كامل جسمي و روحي براي تعالي انساني است كه مي خواهد به خويشتن حقيقي خويش دست يابد. در نماز عاشقانه، نمازگزار از يك سو ريشه در خاك دارد و از سوي ديگر سر بر آسمان عشق مي سايد. در اين پژوهش ابتدا ريشه و معناي واژه ي نماز را بررسي كرده و سپس نماز را از ديد متون صوفيانه و عارفانه به چالش مي كشيم. در ضمن، نماز عاشقانه را در ادبيات فارسي مورد بحث قرار داده و در پايان، نماز و جايگاه آن را در قرآن كريم ارزيابي مي كنيم. با رجوع به آيات شريفه ي قرآن، برخي از همسان هاي نماز عبارت است از: رفتار، زندگي، مرگ، اجابت امر خدا، مشورت، نيكي، صدقه، وفاي به عهد، امر به معروف و نهي از منكر، صبر، زكات، و انفاق.