تحليلي بر گسترش بيماري طاعون در ايران دوران فترت و تيموري (۷36 – ۹۱۱ ه.ق/ ۱۳36- ۱۵۰۶م)

دوره‌ي حكومت تيموريان در ايران، معادل با شروع دوره‌ي رنسانس و بروز يكي از اپيدمي‌هاي بزرگ تاريخ در اروپا است كه به «مرگ سياه» مشهور است. درطول يك و نيم قرن حكومت تيموريان، چندين اپيدمي بزرگ طاعون در ايران ظهور يافتند كه آثار بدي را در تغيير بافت جمعيت ايران به‌وجود آوردند و مورخان متعدد آن دوره در آثار خود بدان اشاره كرده‌اند. بررسي آثار مورخان نشان مي‌دهد كه برخلاف پزشكان آن زمان، مورخان چندان تفاوتي بين بيماري طاعون و وبا قايل نبودند و در نوشته‌هاي خود، گاه اين دو بيماري را معادل هم به‌كار برده‌اند. بررسي زماني و مكاني اين اپيدمي‌ها نشان مي‌دهد كه اين بيماري‌ها در مسير جاده‌ي ابريشم به‌صورت خاص و در خطه‌ي شمالي كشور به‌صورت عام، از جهت شرق به غرب در حركت بوده‌اند.