بررسي فقهي نسب در باروري هاي پزشكي

بارداري بدون مقاربت جنسي منشا اثرات فقهي و حقوقي است. جهت تعيين روش هاي مشروع آن ادله اي از آيات و روايات كه بر جواز تلقيح مصنوعي دلالت مي كنند ، اقامه شده است. در مقابل گروهي هم بر حرمت آن به آيات و رواياتي استناد كرده اند. يكي از اين روش هاي باروري هاي پزشكي آن است كه نطفه از مني مرد و تخمك همسرش تشكيل مي شود ولي نطفه در رحم زني ديگر قرار داده مي شود و آن زن آن طفل را به دنيا مي آورد. در مورد انتساب طفل به صاحب نطفه ظاهراً اختلافي وجود ندارد اما درباره انتساب طفل به مادر و اينكه مادرش چه كسي باشد اختلاف نظر وجود دارد. گروهي از فقها مادر را صاحب تخمك مي دانند ، گروهي زني را كه بچه را دنيا مي آورد مادر مي دانند و گروه سوم هردو را مادر به حساب مي آورند.