عقل و شهود در قرآن و دلالتهاي تربيتي آن در آموزش و پرورش

هدف اين مطالعه بررسي جايگاه عقل و شهود در قرآن و دلالتهاي تربيتي آن در آموزش و پرورش است. اهميت اصلاحات در آموزش و پرورش و تاكيد سند برنامه درسي ملي بر تفكر و تعقل، در چهار عرصه ارتباط متربي با خود، خدا، خلق و خلقت و تكيه بر عقل و شهود در اين چهار عرصه در قرآن و دلالت هاي آن در آموزش توجه شده است. استفاده از حواس، توجه به امور انتزاعي، مبارزه با خرافه پراستي، بيان ويژگيهاي صاحبان عقل، استدلال عقلاني پيامبران و موهبت خداوندي عقل، توجه به بصيرت، كشف، الهام و انديشيدن بر اساس آنها اموري معرفي شده اند كه متربي براي تحقق آن بايد به مدرسه برود. توجه به محتواي درسي، شيوه هاي تدريس مبتني بر تفكر و آموزش فعال، بعد عاطفي يادگيري و يادگيري معني دار و نيز ايجاد چنين محيط هايي نتايجي است كه مسيولان آموزش و پرورش بايد زمينه ساز بروز آن باشند.