تهديدهاي نوين و گذار به حكم‌راني راهبردي؛ با نگاه به جمهوري اسلامي ايران

New threats and transition to strategic governance: IRI perspective

پارادايم امنيتي در حال تكوين و متحول پس از جنگ سرد و غالب‌شدن بر پارادايم پيشين مبتني بر دولت‌محوري، نياز مطالعات امنيتي به رويكردي جديد را بيش از پيش ضروري ساخته است. امروزه، با ايجاد فضاي جديد و پديداري تهديدهاي نوين، پاراديم نوين به ويژه پس از يازدهم سپتامبر هم دولت‌محور است و هم فرادولتي. با ورود كنش‌گران غيردولتي به مسايل دفاعي- امنيتي، شاهد نوعي پارادايم دووجهي دولتي- غيردولتي هستيم. با تهديدهاي نوين، سياست‌گذاران ناچارند در تدوين استراتژي‌هاي دفاعي- امنيتي نو، بر گفتمان همكاري دولتي و غيردولتي تكيه كنند. نوشتار حاضر اين نوع تعامل را در برابر تهديدهاي نوين مشمول «حكم‌راني راهبردي» دانسته و آن را در ديدگاه امنيتي جمهوري اسلامي ايران بررسي مي‌كند.

The post-cold war security paradigm and decrease of state centrism, has called for a need for a new approach in security studies. Today, by emergence of new threats, the new paradigm is simultaneously state centric and non-state. Authors argue that By Emergence of non-state actors in defense and security issues, we see a dual aspect paradigm which is state and non-state centric. Because of these new threats, policy makers have to consider cooperation between state and non-state actors, in planning new defense- security strategies. Authors call this interaction between state and non-state actors as strategic governance and describe it from IRI perspective.