مديريت سود و تاثير كيفيت سود بر سودآوري آتي شركت‌هاي ورشكسته بورس اوراق بهادار تهران

اين پژوهش به بررسي نحوه اعمال اختيارات مديريت در گزارشگري سودآوري آتي و تاثير كيفيت سود در شركت‌هاي ورشكسته بورس اوراق بهادار تهران، بين سال‌هاي 1385 تا پايان 1390 مي‌پردازد. اقلام تعهدي اختياري، به عنوان شاخص سنجش مديريت سود در نظر گرفته شده است. هم‌چنين در اين تحقيق تاثير چهار ويژگي سود مبتني بر داده‌هاي حسابداري شامل كيفيت اقلام تعهدي، پايداري، قابليت پيش‌بيني و هموار بودن (به طور جداگانه) بر سودآوري آتي بررسي شده است. نتايج برآورد مدل با تكنيك داده‌هاي تابلويي نامتوازن براي 55 شركت مشمول آستانه ورشكستگي مدل آلتمن، حاكي از اين است كه شركت‌هاي مذكور تركيب نامتناسب داشته و اقدام به مديريت سودافزايشي كرده اند. اين نتايج از نظريه فرصت‌طلبانه بودن مديريت سود حمايت كرده و نشان مي دهد در گزارشگري سودآوري آتي شركت‌هاي ورشكسته، مديريت سود بيشتر از كيفيت سود بكار گرفته شده است.

This study investigates how management Authority of bankrupt firms performs in reporting future profitability and earnings quality effect in Tehran Stock Exchange during 1385-1390. Discretionary accrual is considered as measure of earnings management. Also in this study, it is investigated the effect of accounting-based earnings attributes on future profitability separately: accruals quality, earnings persistence, earnings predictability, and earnings smoothness. The results of estimating unbalanced panel data technique for 55 firms subjected to bankruptcy of Altmanʹs model show that the Bankrupt companies tend to be opportunistic earnings management. We also find that earnings management performs better than earnings quality in predicting future profitability.