بررسي جنبه‌هاي رتوريك و زيبايي‌شناسي شعر فروغ فرخزاد

چكيده در اين پژوهش، نگارنده به بررسي عناصر و كاركردهاي زباني شعر فروغ و تاثير آنها در برجستگي مفهوم شعر او و القاي معناي آن به مخاطب مي‌پردازد و نيز به صورت ضمني مفهوم رتوريك و بلاغي بودن يك اثر ادبي، نيز به مفهوم امروزي آن نيز مورد بررسي قرار مي‌گيرد و از طرف ديگر دايره كاركردهاي زباني در شعر فروغ و تاثير آنها در القاي مفاهيم گوناگون به مخاطب بررسي مي‌گردد. نكته ديگر در اين پژوهش بررسي آن كاركردها از سطح واج، تكواژ، واژه، گروه، سطر تا اپيزودها و حتّي يك شعر كامل مي‌باشد و اين‌كه آيا شاعر، اين عناصر را به صورت خودانگيخته در شعر خود به كار گرفته است يا جنبه خودآگاهي دارند. در بررسي كاركردهاي زباني تكيه بر كارآمد بودن آن كاركردها و اصل رسايي آنهاست؛ بدين مفهوم كه آيا اين كاركردها رسالت خود را به عنوان عوامل انتقال و القاي معني به نحو احسن انجام داده‌اند يا خير.

Abstract The present article studies the elements and functions of the poem by Farrokhzad and it’s role in foregrounding the poetical concept and its meaning on the reader. It also studies the concept of rhetorics of a literary work in today’s meaning. The scope of language functions from morphology, phonology, words, phrases and sentences to episodes in a poem is analysed and tries to depict whether these elements are unconsciously used or they are applied consciously by the poet. Then their functions in the rendering of meaning is studied. Key Words study, elements, rhetorics, poem, Forough Farrokhzad