عوامل همراه با بي اختياري ادراري در زنان تحت جراحي سيستوسل و ركتوسل

Related factors associated with urinary incontinence in women who had cystocel and rectocel surgery

چكيده مقدمه: بي اختياري ادراري يكي از مشكلات شايع در زنان است كه سبب محدوديت فعاليت روزانه، مشكلات رواني، بهداشتي و انزواي آنان از جامعه مي گردد. هدف: اين مطالعه با هدف مقايسه برخي عوامل همراه با بي اختياري ادراري در زنان با و بدون بي اختياري ادراري صورت گرفته است. روش كار: اين مطالعه توصيفي مورد-شاهدي در بيماران تحت جراحي سيستوسل و ركتوسل در مركز آموزشي درماني الزهرا(س) و پورسيناي رشت در طي سالهاي1376 تا 1385 صورت گرفت. در اين مطالعه كليه پرونده هاي موجود با جراحي سيستوسل و ركتوسل (480 نفر) بعنوان گروه مورد و دو برابر جمعيت گروه مورد (960 نفر) از زنان سالم بعنوان گروه كنترل، بعد از همسان سازي متغير سن، از نظر متغيرهاي تعداد زايمان، فشارخون، ديابت، وضعيت يايسگي و درمان جايگزيني هورموني با هم مقايسه شدند. داده ها با استفاده از شاخص هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و آزمون هاي تي تست و مجذور كاي مورد تحليل قرار گرفتند. سطح معني داريp كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: ميانگين سني بيماران مبتلا به بي اختياري ادراري 89/11±10/43 سال بود. ميانگين تعداد زايمان در گروه مورد بالاتر از گروه كنترل بود(26/1±81/3 در مقابل 75/0±98/1) و از نظر اين متغير بين دو گروه اختلاف آماري معني داري مشاهده شد(0001/0=p). بيماران دو گروه از نظر ديابت، فشارخون، يايسگي و مصرف هورمون درماني جايگزين با هم اختلاف معني داري نداشتند اما فراواني بي اختياري ادراري در دو گروه زنان با و بدون سابقه زايمان واژينال داراي تفاوت آماري معني دار بود(0001/0=p). نتيجه گيري: در مطالعه حاضر، مشاهده شد كه بي اختياري ادراري در زنان با تعداد زايمان بيشتر و انجام زايمان به طريق واژينال نسبت به گروه كنترل بالاتر بوده است. بنظر ميرسد اين دو عامل از مهمترين عوامل خطر براي بي اختياري ادراري در زنان باشند.