ازدواج و موانع اجتماعي آن درخانواده ها

ازدواج يكي از اساسي ترين و در عين حال حساس ترين مراحل زندگي انسان به شمار مي رود. انسان بنابر سرشت و ماهيت وجودي خويش و وابستگي به غير در پاسخ به نيازهاي دروني و بيروني خود همواره از فردگرايي گريزان بوده است. از ديدگاه جامعه شناسي،ازدواج يك قرارداد اجتماعي و ضامن بقاي نسل انسان است و آرامش و امنيت در يك جامعه،نتيجه ازدواج سالم و محيط آرام بخش خانواده است. از آنجاييكه ازدواج عامل پيدايي خانواده و تاخير و عقب افتادن آن باعث تاخير در پيدايش و شكل گيري خانواده هاي جديد است موضوع قابل اهميتي مي باشد. دراين مقاله سعي مي شود كه با رويكرد تحليلي به بررسي موانع و عوامل موثر بر پديده تاخير در سن ازدواج جوانان بپردازد. امروزه در ايران ماهيت واشكال ازدواج و پيامدهاي اجتماعي آن در خانواده و جامعه، و به طور كلي الگوي همسرگزيني و نظام خانواده،ازدواج هاي نا موفق و طلاق هاي زود هنگام و بالا رفتن توقعات براي آغاز زندگي،تغيير در نگرش افراد و عملا ً ازدواج را دچار مشكلات جدي كرده است كه از جمله افزايش سن ازدواج جوانان را مي توان جزو يكي از اين مشكلات دانست.