هنر و معماري ديني بارويكرد به معماري ايراني

يكي از موثر‌ترين و گرانبها‌ترين گونه‌هايي كه مي‌تواند در نمايش قدرت لايزال الهي كارساز باشد، هنر است. هنر بيان زيبايي است از احساسات و روحيات فردي و ذوقي انسان ها كه غايتش برقراري ارتباط ميان جهان«هست ها» و«بايدها» است. هنر ديني‌، كه‌ در اين‌جا بيش‌تر هنر اسلامي‌ مقصود است‌ ،فرا زماني ‌و فرا مكاني‌ است‌.اين هنر ، طبيعت حقيقي و روحاني انسان را منعكس مي كند و پيام‌ الهي‌را به‌ بشر منتقل‌ مي‌سازد.حقايق هنراسلامي را بايد درقرآن جست وجو كرد چون به شدت تحت تاثير وحي و مناسك مذهبي قرار دارد، به گونه‌اي كه تجليات متا فيزيكي در تمام‌ شيون آن مشاهده مي‌شود. معماري ديني كه جلوه اي از زيبايي هاي بصري ونمونه ي بارزي از تلفيق اشكال نمادين با باورهاي عميق اعتقادي است، به عنوان يكي از مظاهر هنر مي تواند ارتباط تفكر اسلامي را در ارايه ي هنر ديني نشان دهد. معماري ديني هنر استعلايي است كه حكايت كننده ي اسرار حق و بازتاب تمثيلي صنع الهي است كه در ميان‌ انواع‌ هنرها تجلي‌ قدسي‌ ، نخستين‌ بار در ضمن‌ آن‌ تحقق‌ يافته‌ است‌. نخستين الهام معماري ديني ، ساخت و بنا ي فيزيكي كعبه و مسجد است كه به خاطر تجلي مفاهيم ارزشي قبله ،توحيد مبناي تحول ذوقي و هنري مسلمانان گرديد. هنرهاي ديني داراي جنبه ي سمبليك ونمادين هستند وجهان مادي را سايه اي از حقيقت الهي جلوه مي دهند ، در اين پژوهش بر آنيم زبان سمبليك آثارهنر ي را در معماري ديني بارويكردبه معماري ايراني به روش توصيفي – تحليلي واستفاده از منابع كتابخانه اي رمز گشايي كنيم .