حماسه هاي تركي ـ مغولي: شكل گيري و بسط گونه شناختي

Mongolian-Turkic Epics: Typological Formation and Development

شباهت میان حماسه های تركی و مغولی از مدت ها پیش مورد توجه مجامع دانشگاهی بوده است. برخی معتقدند كه اقوام ترك و مغول، سنت روایی واحدی دارند كه این شباهت ها را به واسطۀ آن می توان توضیح داد. این سنت روایی متعلق به دوره ای است كه نیاكان این دو قوم در آسیای مركزی و جنوب سیبری با یكدیگر می‌زیستند. نیز می توان گفت كه حماسه های قهرمانی تركی و مغولی دارای درونمایه، پیرنگ، ساختار، موتیف، شخصیت و عبارات قالبیِ مشتركی هستند. این مقاله چگونگی شكل گیری و تحول انواع حماسه های تركی و مغولی را بررسی می كند.

The academic community has long noticed the resemblance between Mongolian and Turkic epics. Some believe that the Mongols and the Turkic People share a narrative tradition that accounts for their commonalities. Such a tradition arises from the period of time when ancestors of these two Groups lived together in Central Asia and South Siberia (cf. Nekljudov 1981). One could also assert that Mongolian and Turkic heroic epics display common features in theme, plot, structure, motif, character, and formula (Cf. Rinchindorji 1987 and 1999).This paper explores how the Mongol-Turkic epic typology formed and developed.