توهم خدا يا توهم داوكينز

God Delusion or Dawkin’s Delusion

نوشتار پيش رو، شرح تقابل انديشه دو شخصيت معروف در دو حوزه الهيات و الحاد است. يكي از اين دو، ريچارد داوكينز، مي كوشد در كتاب «پندار خدا» از همه تخصص خود در حوزه زيست شناسي فرگشتي ياري بجويد و به بي خدايي و الحاد برسد و در نقطه مقابل، آليستر مك گراث، با تصنيف كتاب «پندار داوكينز» تلاش دارد به نقدي منصفانه از اين كتاب بپردازد و به مخاطبان نشان دهد كه علوم تجربي و به طور خاص، نظريه فرگشت با خداباوري در تنافي نيستند. نكته درخور توجه اينكه هر دو نفر در فضاي دانشگاه آكسفورد تنفس كرده و هر دو تجربه الحاد را از سر گذرانده اند؛ با اين تفاوت كه اولي هنوز با پافشاري بر الحاد خود، مشهورترين و پرارجاع ترين ملحد جهان شده، ولي دومي با وجود تخصص در علوم تجربي، از الحاد دست شسته و به مدافعي سرسخت براي خداباوري بدل گشته است.

The present article is a description of a contrast between the views of two famous figures in the sphere of theology and atheism. One of these two, i.e. Richard Dawkins, attempts, in his book entitled The God Delusion, to use all his expertise in evolutionary biology in arguing for atheism. Conversely, Alister McGrath attempts, by writing his book entitled Dawkin’s Delusion, to fairly review that book and show the readers that empirical sciences, and specially the theory of evolution, are not inconsistent with theism. It is worth mentioning that both of these figures have worked in Oxford and both have experienced atheism. The difference between them is that the former is stilling insisting on his atheism as the most famous atheist in the world, while the latter, in spite of his expertise in empirical sciences, has given up atheism to become a vigorous defender of theism.