مقايسه تاثير تمرينات سنتي و تمرينات با حمايت وزن (BWST) بر عملكرد حسي حركتي، كيفيت و كميت راه رفتن در افراد ضايعه نخاعي پاراپلژي

The comparison of traditional exercises & body weight supported training (BWST) exercises on sensory-motor function, quality and quantity of walking in paraplegic spinal cord injured persons

هدف: هدف از اين پژوهش مقايسه تاثير تمرينات سنتی و تمرينات با حمايت وزن (BWSTT) بر عملكرد حسی- حركتی در افراد پاراپلژی می باشد. روش شناسی: تعداد 17 نفر ضايعه نخاعی پاراپلژی (ASIA B,C)، سن 793/1±53/32 سال، قد 658/1±71/175 سانتی‌متر، وزن 442/2±59/71 كيلوگرم و شاخص توده بدنی (BMI) 828/0±18/23 كيلوگرم بر متر مربع بطور دسترس و داوطلبانه به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. اين آزمودنی ها بر اساس نمره حسی و حركتی به گروه تمرين BWSTT (10 = N) و گروه تمرين سنتی (7 = N) تقسيم شدند. آزمودنی ها در يك دوره 12 هفته‌ای، 4 جلسه 60 دقيقه ای در هفته شركت كردند. تمرينات BWST شامل 15 دقيقه‌ گرم كردن روی دوچرخه ثابت و سپس 45 دقيقه تمرين با 50% وزن بدن روی دستگاه نوارگردان و در آخر 10 دقيقه تمرينات سرد كردن بود و در هر هفته 10% به وزن تحمل شده اضافه می شد. تمرينات سنتی شامل يك زمان 15 دقيقه ای گرم كردن روی دوچرخه ثابت و 45 دقيقه تمرينات كششی حس عمقی، انجام حركات در دامنه حركتی كامل و 10 دقيقه سرد كردن بود. نتايج: داده ها نشان داد كه تفاوت معنی داری در تغغيرات عملكرد حسی Pin Score (002/0P=) و حسيLight Score (002/0P=)، عملكرد حركتی (000/0P=)، آزمون شاخص راه رفتن (WISCI) (002/0P=)، آزمون راه رفتن 6 دقيقه ای (001/0P=) و 10 متر (001/0P=) بين گروه حمايت وزن (BWSTT) و گروه تمرينات سنتی وجود داشت. نتيجه گيری: تمرينات BWSTT در مقايسه با تمرينات سنتی و رايج می تواند در روند بهبود حس و حركت و نيز كميت و كيفيت راه رفتن افراد پاراپلژی موثر تر است.

Abstract Objectives: The aim of this study was the comparison of traditional exercises & body weight supported training (BWST) exercises on sensory-motor function, quality and quantity of walking in paraplegic spinal cord injured persons. Materials & Methods: 17 voluntary paraplegic spinal cord injured persons (Asia B,C), age 32.53 ± 1.793 years, height 175.71 ± 1.658 cm, weight 71.59 ± 2.442 kg, and body mass index (BMI) 23.18 ± 0.828 kg/m2 availability. The subjects were randomly assigned to BWSTT group (N=10) and Traditional exercises group (N=7) according to sensory and motor score. The subjects trained for 12 weeks, four times per week and 60 min per session. BWSTT include 15 min warm-up on fixed gear bike, 45 min BWSTT with 50% body weight and 10 min cold-down finally. 10% load was added each week. Traditional exercises included 15 min warm-up plus 45 min stretch exercise and resistance training. Results: The data showed that there were significant differences in changes of sensory function Pin score (P = 0.002) and Light Score (P = 0.002) sensory function, motor function (P = 0.000), Walking index Spinal cord injury (WISCI) (P = 0.002), 6 min walking test (P = 0.001) and 10 meter walking (P = 0.001) between BWSTT and traditional exercise. Conclusion: BWSTT in comparison with traditional exercise can improve sensory-motor function and quality and quantity of walking in paraplegic spinal cord injured persons.