روانشناسي اسلامي

ضرورت تدوين دانش روان شناسي اسلامي را دو عامل عمده ايجاب مي كند: نخست، كاستي هاي موجود در پيش فرض هاي هستي شناسانه، معرفت شناسانه وانسان شناسانه ايي و مباني مكاتب روانشناسان غربي و متدلوژي مسلط بر دانش روانشناسي غرب و عدم پاسخگوي به مسايل و مشكلات جاري در جامعه، دوم امكانات و ظرفيت هاي بالقوه منابع اسلامي در موضوعات مربوط به روانشناسي، مثال؛ توصيف انسان و روان او، بيان چيستي و چگونگي حقيقت وجودي انسان و ابعاد آشكار و پنهان هستي و توصيه ها و تجويز ها وتبيين چرايي رفتار ها و نحوه وقوع آنها و ارايه تكنيك ها و فنون اقتباس شده از آموزه هاي ديني براي تغيير رفتار و درمان انسان هاست. مقاله حاضر ضمن تببين اين عوامل عمده، خواستار بازنگري و خوانش جديد رويكردها و مكاتب فلسفي سنتي اسلامي مي باشد.