مقايسه ايمان و رفتار مذهبي در افراد با و بدون رضايتمندي زناشويي

هدف اصلي پژوهش حاضر تعيين تفاوت رفتارمذهبي و ايمان در افراد با و بدون با رضايتمندي زناشويي مي‌باشد. نمونه آماري اين مطالعه شامل 214 نفر از دانشجويان متاهل زن و مرد دانشگاه مي باشند كه به صورت نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي نسبي انتخاب شدند. روش تحقيق از نوع همبستگي بوده و براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه محقق ساخته، پرسشنامه رضايت زناشويي و مقياس رفتار مذهبي و ايمان استفاده شد. نتايج مطالعه نشان داد كه در مجموع 44 نفر (6/20 درصد) از دانشجويان نارضايتي زناشويي و 170 نفر (4/79 درصد) از آنان رضايت زناشويي دارند. بررسي فرضيه هاي پژوهش نشان داد كه بين رفتار مذهبي شخصي با رضايتمندي زناشويي در دانشجويان همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج نشادهنده وجود همبستگي مثبت و معنادار بين متغيرهاي رفتار مراسم ديني با رضامندي زناشويي، رفتار علمي با رضامندي زناشويي، و ايمان با رضامندي زناشويي دانشجويان متاهل بود.