قاعده نفي سبيل در انديشه اسلامي و سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران

The Rule of "Nafye Sabil" [i.e. to prevent the Islamic society to be dominated by non-Muslims] in Islamic Thought and Foreign Policy of Islamic Republic of Iran

قاعده نفي سبيل به عنوان يك اصل فقهي نقش پايدار و تاثيرگذاري بر رفتار، تصميمات و سياست‌هاي كلان نظام اسلامي دارد. اين اصل در روابط خارجي دولت اسلامي با بيگانگان جايگاه بسيار مهمي دارد. نفي ظلم و ستم بر مردم مسلمان و حفظ استقلال و نفي وابستگي نسبت به بيگانگان شالوده و اساس اين قاعده در سياست خارجي جمهوري اسلامي است. قانون اساسي ايران نيز هرگونه ستمگري، ستم‌كشي، سلطه‌گري و سلطه‌پذيري را نفي و نهي مي‌كند و اين اصل به عنوان پايه‌هاي تامين استقلال جامعه و همچنين جلوگيري از سلطه اقتصادي، سازه‌هاي سياست خارجي وكلان جمهوري اسلامي ايران را شكل مي‌دهد.

As a jurisprudential rule, "nafye sabil" has played a sustaining and influential role in Islamic systemʹs major decisions, policies and behavior. This principle is of high importance in Islamic stateʹs foreign relations. Rejecting oppression and tyranny against Muslims and preserving their freedom and removing dependence on aliens is the foundation of this rule in Islamic republic of Iranʹs foreign policy. In Iranʹs constitution, any form of tyranny, extortion, domination and deferring to domination have been forbidden and rejected. As a foundation to provide societyʹs independence and prevent economic domination, this principle forms the building blocks of Islamic republic of Iranʹs major as well as foreign policies.