اثر تغييرات ساختار صنعت بانكي بر متغيرهاي كلان اقتصادي بر اساس مدل DSGE

يكي از اولين تعديل هاي ساختاري پيش روي دولت‌ها در ايران، اصلاحات در نظام بانكي و ساختار بازارهاي مالي است. در مطالعه حاضر با استفاده از روش تعادل عمومي پوياي تصادفيDSGE به اين سوالات سياست گذاران اقتصادي پاسخ داده شده است كه: اولاً؛ در صورت افزايش رقابت در ارايه خدمات سپرده صنعت بانكي، متغيرهاي كلان اقتصادي چه تغييري مي كنند؟ و ثانياً؛ در صورت افزايش رقابت در عرضه وام صنعت بانكي، متغيرهاي كلان اقتصادي چه تغييري مي كنند؟ براي پاسخ به اين پرسش، از داده‌هاي فصلي 1368:1- 1389:4 اقتصاد ايران استفاده شده است. نتايج مطالعه حكايت از آن دارد كه افزايش رقابت در بخش‌هاي سپرده و وام سبب افزايش توليد، مصرف، سرمايه گذاري و اشتغال خواهد شد، هرچند در هر دوبخش،افزايش رقابت، مطلوبيت مصرف كنندگان و سود توليدكنندگان را افزايش مي دهد اما در كل متغيرهاي اقتصادي به افزايش رقابت در بخش وام حساسيت بالاتري در مقايسه با افزيش رقابت در بخش سپرده دارند.

One of the first structural adjustments for the Iranian government is the reformation of the banking system and financial markets. In the present study, the dynamic stochastic general equilibrium DSGE model is employed to provide answers to the following questions of economic policy.Firstly, how are macroeconomic variables changed if competition is increased in the banking industry in terms of deposit services? Secondly, how are macroeconomic variables changed if competition is increased in the banking industry in terms of loan services? The results show that an increased competition in deposits and loans service leads to an increase in production, consumption, investment and employment. However, an increase of competition among banks proves to increasesbenefit of both consumers and producers, but economic variables have a higher sensitivity to the increased competition in the loan sector compared to that in the deposit sector.