مقايسه شجره شناسي قطعه ژن ‌1S جدايه‌هاي ويروس برونشيت عفوني پرندگان در حال چرخش با واكسن‌هاي مصرفي در ايران

Phylogenetic analysis comparing partial S1 gene of avian infectious bronchitis virus to commercial vaccine strains in Iran

زمينه مطالعه:‌ ‌بيماري برونشيت عفوني پرندگان بسيار مسري، كه مي‌تواند موجب ضعف در وزن گيري و كاهش كارايي غذا در پرندگان آلوده شود. وجود سروتيپ™ژنوتيپ‌هاي متعدد گزارش شده، كنترل بيماري را با واكسن مشكل‌تر نموده است. به هر حال تنها معدودي اسيدهاي آمينه پروتيين ‌1S مسيـول حفـاظـت در سـويـه‌هـاي واكسـن و فيلدي مي‌باشند. هدف: ‌مقايسه جدايه‌هاي ويروس برونشيت در گله‌هاي طيور صنعتي ايران با واكسن‌هاي رايج مورد مصرف مي‌باشد. روش كار:‌ ‌قطعه‌اي از ژن پروتيين ‌1S كه ناحيه پر تغيير و پايدار را پوشش مي‌دهد، در جدايه‌هاي ويروس برونشيت پرندگان ايران با استفاده از روش RT-PCR تكثير، تعيين توالي و مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج:‌ ‌تجزيه و تحليل فيلوژني توالي اسيدهاي آمينه نشان داد كه هشت جدايه از نه جدايه مورد مطالعه با واكسن 52‌H و120H بيش از 8/21% اختلاف و شش جدايه نيز حداقل 7/22% با سويه واكسن سويه 91/4 و هر نه جدايه با سروتيپ D274 حداقل 20% اختلاف داشتند. نتيجه گيري‌نهايي: نتايج بدست آمده براي بررسي مستمر استراتژي‌هاي كنترل بيماري و نظارت بر سويه‌هاي در گردش ضروري مي‌باشد، بنابراين اهميت اصلاح برنامه واكسيناسيون را در ايران تاكيد مي‌نمايد.

BACKGROUND: Infectious bronchitis is a highly contagious disease which may cause poor weight gain and low feed efficiency in infected chickens. There are a large number of reported serotypes/genotypes, which makes the control of the disease more difficult through vaccination. However, there are only a few amino acid differences in the S1 protein of vaccine and wild type strains which are responsible for protection. OBJECTIVES: The purpose of this study is to compare IBV variants isolated from commercial chicken flocks in Iran with currently used vaccine strains. METHODES: The partial S1 gene of the spike protein, covering a hypervariable and constant regions, was amplified and sequenced using conventional RT-PCR. RESULTS: Phylogenetic analysis of amino acid sequences revealed that eight of total nine isolates were divergence at least 21.8% from vaccinal Massachusetts serotypes, and six of nine isolates were divergence at least 22.7% from 4/91, and none of the nine isolates were similar to Dutch-type, D274,vaccine serotypes. CONCLUSIONS: These findings are essential for continuous surveillance disease control strategies and monitoring of variants, and thus emphasize on the importance of improving the vaccination program in Iran.