ميرداماد و وجود و ماهيت

Mirdamad’s Views on ‘Existence’ and ‘Quiddity’

چكيده در ‌اين مقاله ديدگاه ميرداماد در خصوص وجود و ماهيت و رابطه آن دو بيان مي‌‌‌گردد و ضمن مشخص شدن موضع صريح او در خصوص اصالت ماهيت، افكار‌اين فيلسوف بزرگ اصالت ماهيتي در مورد معنا و نيز جايگاه هستي‌شناسانه وجود و ماهيت و‌ اينكه با چه نظري مي‌‌توان به اعتباريت وجود قايل شد و ماهيت اصيل چگونه است، روشن مي‌‌گردد. در حقيقت‌اين مقاله و هر تحقيق ديگري در خصوص ديدگاه‌هاي مبتني بر اصالت ماهيت، راه را براي شناخت اصالت وجود و همه آنچه كه به عنوان رسوبات ديدگاه ماهوي در حكمت متعاليه باقي مانده است هموار مي‌‌سازد. البته نوشتار حاضر منحصر به بررسي نظرات ميرداماد است و مقايسه كامل‌اين نظرات با حكمت متعاليه تحقيقاتي ديگر مي‌‌طلبد.

Abstract The present article is an attempt to clarify Mirdamad’s views on ‘existence’ and ‘quiddity’ and the relationship between the two. To this end, this great philosopher’s explicit view on ‘the fundamental reality of quiddity’ and meaning, the ontological position of ‘existence’ and ‘quiddity’, the bases upon which one can posit the mentally-based position of existence and the real nature of fundamentally real quiddity are clarified. Indeed, the present article and any other study on ‘quiddity-based’ thoughts are assumed to lead to the recognition of all residues of ‘quiddity based’ views in transcendent philosophy and so it would improve our knowledge of the ‘fundamentality of existence’. It is to be noted that the present study is limited to the analysis of Mirdamad‘s thoughts. The detailed comparison of such thoughts with those of transcendental philosophy is beyond the scope of the present article.