كاربرد انگشت نگاري در جرم يابي

The Application of Finger Printing in Crime Detection

يكي از دغدغه هاي نظام عدالت كيفري و سازمان پليس، بهره گيري صحيح از روش هاي جرم يابي براي جمع آوري و تجزيه و تحليل ادله علمي به منظور انتساب قطعي يا رفع قطعي انتساب جرايم به افراد مظنون و متهم جهت كشف حقيقت و اثبات جرايم و در نهايت برقراري عدالت كيفري است. تحقيق حاضر كه از نظر هدف كاربردي و از نوع توصيفي بوده به روش كتابخانه اي انجام گرفته و درصدد پاسخ به اين پرسش است كه آيا با وجود تحولات شگرف در فناوري هاي جرم يابي و كشف جرم هنوز انگشت نگاري در كشف جرم موثر است يا خير؟ يافته هاي تحقيق نشان داد آثار انگشتان اگرچه داراي معايب و محدوديت هاي خاصي است؛ اما به جهت مزايا و محاسن فوق العاده آن، در حال حاضر جز مهم ترين و قابل اتكاترين مدرك براي كشف حقيقت و اثبات جرم است اگر آثار انگشتان متهم در صحنه جرم يافت شود، متهم در صورتي كه دليل موجهي براي پيدايش آثارش در محل صحنه جرم ارايه نكند، انتساب جرم به وي تقريباً قطعي مي شود. نكته مهم ديگر اين است كه اگر آثار انگشتان به همراه ساير ادله مادي همچون DNA استخراج شده از مو، خون و... همراه باشد نه تنها متهم پرونده توان انكار جرم را از دست خواهد داد بلكه قاضي پرونده نيز به اطمينان قلبي بيشتري در انتساب بزه به متهم مي رسد و به اصطلاح به سكون نفس و اقناع وجداني دست پيدا مي كند كه در نظام ادله معنوي از آن به علم قاضي ياد مي شود.

lt has been an ongoing attempt as well as a worry for law enforcement agencies to assure proper application of crime detection methods on the way to collect scientific proofs to charge a suspect with a crime. This paper is an applied and descriptive library work to answer if the significant changes in crime detection technologies have succeeded in attenuating the application of finger printing in crime investigation. The findings suggest that although finger printing has its own deficiencies and weaknesses, it still preserves some advantages that enabled this method to remain one of the major tools in crime detection