گونه شناسي احاديث جعلي از نظر علامه طباطبايي در تفسيرالميزان

حديث مهم ترين منبع دريافت آموزه هاي ديني پس از قرآن كريم بوده كه معارف آن تشنگان را سيراب مي سازد و ضرورت پرداختن به حديث ، مردم را به فراگيري و كند و كاو حفظ و نشر، و بيش از آن به درايت، تشويق مي نمايد. مقاله حاضر به روش توصيفي – تحليلي ديدگاه علامه طباطبايي در تفسير الميزان را راجع به گونه شناسي احاديث جعلي بررسي مي كند و نتيجه مي گيرد كه جعل حديث با اهداف خاصي بوده و از علايم بارز احاديث جعلي ، مخالفت با قرآن مي باشد كه در عرضه بر قرآن هرگز با كتاب و آيات الهي سازگاري ندارد و ارتكاب معصيت را براي پيامبران نسبت داده اند در حالي كه اين خلاف سخن قطعي قرآن است و از موارد ديگري كه احاديث جعلي را مشخص مي سازد و در برخي از احاديث وارده در تفسير الميزان مشاهده مي شود ، ناسازگاري با مسلمات تاريخ و سنت و شخصيت امامان است . علامه بسياري از اين موارد را در تفسير خود روشن ساخته و به مخالفت با آن مي پردازد .