تاملي بر حقوق سياسي زنان در ايران با تاكيد قانون اساسي

حقوق اساسي در هر جامعه اي از باورها، ارزش‌ها و آرمان‌هاي آن ملت تاثير مي‌پذيرد و بنيادي‌ترين حقوق فردي و اجتماعي افراد شامل مي‌شود. اين حقوق براي هر يك از اعضاي جامعه به رسميت شناخته شده است. امكان مديريت و تصدي مناصب سياسي توسط زنان از مباحث مهمي است كه به دليل ابتناي نظام حقوقي جمهوري اسلامي ايران بر موازين اسلامي بايد در مباني ديني به دنبال پاسخي براي اين مسيله بود. اصل برابري سياسي و مشاركت زنان يكي از حقوق سياسي، انساني و اجتماعي مشترك ميان زن و مرد است كه توسط اسلام و به درستي در اصول قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران پذيرفته شده است. با توجه به اين اصل مي‌توان گفت كليه مناصب سياسي در جمهوري اسلامي ايران به استثناي رهبري كه با دليل خاص، خارج مي‌شود، قابل تصدي توسط زنان مي‌باشد. اين مقاله در پي پاسخگويي به اين پرسش مي‌باشد كه، آيا زنان مي‌توانند مديريت و تصدي مناصب سياسي را به عهده بگيرند يا خير؟ در اين راستا به بررسي مناصب سياسي(مانند رهبري، رياست جمهوري، رياست قوه قضاييه، شوراي نگهبان و ...) در ايران پرداخته شده است.