آهنگ ساخت ندايي در فارسي

موضوع مقاله حاضر آهنگ ساخت ندايي در فارسي است و در آن سه نوع ندا توصيف و تحليل شده‌اند: «نداي عادي»، ندا در حالت عصبانيت «نداي خشمگين» و ندا در حالت تعجب «نداي شگفت‌زده». توصيف اين سه گونه با استفاده ازضبط صداي چهار گويش‌ور و تحليل آن در چارچوب واج‌شناسي لايه‌اي انجام شده است. نظام نمايش آهنگ در اين مقاله نظام نواخت و فاصله‌نما مي‌باشد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه سه گونه مذكور داراي تكيه زيروبمي يكسان هستند (L*+H). اختلاف اين سه گونه در نواخت مرزنماي گروه تكيه‌اي آن‌ها و همچنين عوامل آواشناختي‌اي چون دامنه زيروبمي و ديرش مشاهده شد. This paper is an investigation into the intonational patterns of three different call types in Persian: default calls (those made in a linguistically unmarked context), anger, and surprise calls (expressing the emotions of anger and surprise respectively). The analysis of calls on the basis of recordings with 4 Persian native speakers (performed in the autosegmental-metrical framework and the ToBI annotation system) reveals that all three types share the L*+H pitch accent; however, the Accentual Phrase boundary tone for default and anger calls is high and that for surprise call is low. As for phonetic differences, the pitch range of default calls is significantly lower than that of anger and surprise calls. The difference lies in the pitch amount of the peak, but the lows of the three types are the same. With regard to duration, surprise calls are significantly longer than the other two types. The intensity of the calls does not exhibit significant difference in the there types.