بررسي جنبه‌هاي زيبايي‌شناسي لالايي‌هاي ايران و اله‌هاي تاجيكستان از نظر معنايي

چكيده‌ ادبيات شفاهي زيربناي فرهنگي هر قوم و پايه ادبيات مكتوب هر ملتي است كه توجه به زيبايي‌هاي ادبي نهفته در آن موجب باروري و غني‌تر كردن فرهنگ و ادب هر كشور مي‌گردد. لالايي‌ها بخش قابل توجهي از ادبيات شفاهي را تشكيل مي‌دهند كه با طبيعت و زندگي مردم پيوندي عميق يافته‌اند و نشان دهنده ابعاد مختلف فرهنگ مادي و معنوي آنان مي‌باشند. در پژوهش حاضر كه بر روي 700 مصراع لالايي ايراني و 700 مصراع اله تاجيكي انجام گرديده، ضمن اشاره‌اي كوتاه به مفهوم ادبيات عاميانه و ارايه توضيحاتي پيرامون واژه لالايي در ايران و تاجيكستان، جنبه‌هاي زيبايي‌شناسي لالايي‌ها و اله‌ها مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است.

Abstract Oral Literature is cultural foundation of every tribe and the base of written literature of each nation, and paying attention to its hidden literal beauty causes fertilization and enrichment of culture and literature of every country. Lullabies makes up a significant part of oral literature that has a deep connection to the nature and people’s life and indicates their various spiritual and material dimensions .In the present study 700 Persian and 700 Tajik hemistich lullabies were analyzed .In addition of a brief reference to the folk literature and presentation of explanations about the meaning of term of lullaby in Iran and Tajikistan, aesthetic aspects of lullabies are also analyzed. Keywords literal aesthetics, Iranian lullabies-Tajik lullabies , literal highlighting