بررسي تاثير امنيت اجتماعي بر دلبستگي به مكان از منظر گروه نوجوان در شهر تهران

The Effect of Social Security on Place Attachment, in the Eyes of the City of Tehran Teenagers

هدف كلي مقاله حاضر، بررسي تاثير مولفه‌هاي امنيت اجتماعي بر شاخص دلبستگي به مكان و تبيين معناداري يا عدم معناداري آنها در محلات منتخب است. شاخص دلبستگي به مكان و امنيت اجتماعي به تفكيك در چهار محله شهر تهران مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور از آزمون پارامتريك F (تحليل واريانس يك‌طرفه) و نيز آزمون Tukey (تفاوت معناداري) استفاده شد تا محلات منتخب را خوشه‌بندي كرده و به اين سوال پاسخ داد كه كدام محله‌ها از نظر شاخص مورد بررسي، شبيه به هم و كدام محله‌ها با هم متفاوت هستند. نتايج نشان مي‌دهد: بين سه مولفه امنيت اجتماعي (نابهنجاري‌هاي اجتماعي، نظارت اجتماعي و آزادي حركت) با متغير دلبستگي به محله، همبستگي متوسطي برقرار است. در مجموع سه مولفه امنيت اجتماعي حدود 7 درصد از واريانس متغير دلبستگي به محله را تبيين مي‌كنند كه با توجه به توزيع F، تمامي ضرايب همبستگي و ضرايب تبيين، معنادار بوده و قابل تعميم به جامعه آماري كل است