مقايسه باز‌تعريف و باز به‌كارگيري سنت در معماري معاصر ايران و اروپا ‌(مطالعه موردي: برخي آثار لوكوربوزيه و سيد هادي ميرميران)

در مباحث نظري معماري و شهرسازي ايران به جهت اهميت، مفاهيم «سنت» و «هويت» بسيار بحث و جدل شده است. در اين مقاله روش و رويكرد ميرميران در بازبه‌كارگيري سنت با بنيان‌گذار عملي نهضت مدرن يعني لوكوربوزيه مقايسه خواهد شد. نوع رويكرد آنان در بازتعريف و باز‌به‌كارگيري از سنت‌هاي معماري فرهنگ و بومي‌شان متفاوت است، همان‌گونه كه در مقاله اشاره خواهد شد، لوكوربوزيه مانند جهان‌بيني مادي غربي به دنبال بازتعريف مظاهر ملموس و مادي سنت‌هاي كلاسيك معماري غرب مانند ابعاد، اندازه و تناسبات و بازتعريف روابط مابين عناصر موجود در بنا مانند راه پله و سازه در قالب تفكر مدرن است؛ حال آن‌كه ميرميران در فضاي معنوي‌تر و مفهومي‌تر به دنبال ارايه باز‌ تبييني انتزاعي‌تر و غير مادي‌تري از سنن و عناصر تاريخي معماري ايران مي‌باشد، به دنبال باز آفريني مفاهيمي مانند تضاد درون و بيرون، نور، شفافيت و سبكي در شكل معاصر آن در معماري ايران است.