سنجش رضايتمندي زنان از پارك هاي بانوان (مطالعه موردي: پارك هاي بانوان تبريز )

اين تحقيق به بررسي و ارزيابي سطح رضايتمندي زنان استفاده كننده از پارك هاي بانوان شهر تبريز مي پردازد و دنبال پاسخ به اين پرسش است كه آيا اين گونه پارك ها يك راه حل مناسب براي آزادي و راحتي زنان مي باشند يا نوعي محبوس نمودن زنان در ميان ديوارهاي بلند و جدايي گزيني جنسيتي محسوب مي شود. چهار پارك بانوان در شهر تبريز به عنوان نمونه انتخاب شد و با طرح پرسشنامه، رضايتمندي بانوان در اين چهار پارك مورد سنجش و مقايسه قرار گرفت. با توجه به مشكلات و پيشنهادات عنوان شده توسط بانوان معيارهايي جهت طراحي پارك هاي بانوان استنتاج گرديد. ابزار اصلي تحقيق، مصاحبه عميق و جامعه آماري، زنان استفاده كننده از پارك هاي بانوان بوده است كه با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شده اند و نتايج مورد بحث و بررسي قرار گرفت. در انتها، نقاط مثبت و منفي پارك بانوان و مدل ارزيابي كيفيت پارك هاي بانوان با اصلاح مدل هاي مستخرج از متون نظري ارايه گرديده است.